اما من نامی به وسعت کرامتش به پهنای مهربانیش وبه سیل شگفتی

اش نمی یابم شبها چغدردر حیاط می نشستم آسمان رابه شگفتی 

نظاره می کنم وعشق رادرسراسر عالم وگیتی تماشا می کنم

ودر سر انجام که انتهای برای آن وجود ندارم می گویم:

      ای عشق تو چه هستی ؟...

       من عاشقم

       عشق دروجودم در رگهایم جاری است

       من عاشق خدایم

                                 عاشق این خالق عشق هستم       

مجنون شدم و زدم به هردشت وبیابون

تنها با تو سازمو دوچشم گریون "خدایا"

می بینم که همه نازمی کنن با عاشقاشون

مثل گربه می چرخن می پیچن توپاهاشون

یا که اشک می ریزند زار می زنند توی بغلاشون

شاید ناز بخرن دست بکشن روی موهاشون

توکی ناز می خری دست میکشی روی موهامون

ای خدا ای خدا چرا موندم از تو جدا توکجای ومن کجا

ای خدا...

هر چی هستم بدون عاشق عشق تو هستم

از توهستم بت پرستم یا که مستم از تو هستم 

دل به عشق روی تو بستم تو رفیقی توعزیز

پس بپرس چرا اشک می ریزی

بپرس که از کی می گریزی

بپرس به دنبال چه چیزی...

من با تو نگویم که تو پروانه من باش

چون شمع بیا روشنی خانه ی من باش

در کلبه من رونق اگر نیست صفا است

تو رونق این کلبه و آشیانه ی من باش

من یادتوراسجده کنم ای صنم اکنون

برخیزوبیاخودبت تب خانه ی من باش

 دانی که شدم خانه خراب تو حبیبا

اکنون دگر آبادی ویرانه ی من باش

لطفی کن در خلوت محزون من ای دوست

آرام وقرار دل دیوانه ی من باش

   بهش گفتم دوسطت دارم

   گفت :می دونم .حالا چرا با  "ط" دسته دار

   گفتم تا دیگران هم از طنابش بالا بروند وببینند که :

   دوست داشتن چه زیبا ست وببینند که:

   عشق داغیست که تا مرگ نیاید نمی رود

   هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد نمی رود

   سالها پیش از کنار دریا عبور کردی ام هنوز امواجش برای

   بوسیدن جای پات میاین و می رون اما هنوز...

          خانه خراب تو شدم به سوی من روانه شو

       سجده به عشقت می زنم منجی جاودانه شو

       ای کوه پر غرور من سنگ صبور تو منم

       ای لحظه ساز عاشقی عاشق باتوبودنم

       روشن توین ستاره ام می خواهمت می خواهمت

       توماندگاری دردلم می دانمت  می دانمت 

       ای همه وجود من نبودتو نبود من

       ای همه وجود من نبودتو نبود من

   ترس بی تو زنده بودن ترس لحظه های مرگ

    ای برای باتوبودن بایدازبودن گذشت

   سربه بیداری گرفته ذهن خواب آلوده من

    همیشه میون قاب خالی درای بسته

    طرح اندام قشنگت پاک ورویایی نشسته

    کاش می شد چشمام ببینن طرح اندام تو داره

    زنده میشه جون می گیره پاتواتاق می زاره

    کاش می شد صدای پاهات بپیچن تو گوش دالون

    طرح دالون بگرده سرآفتاب گردونامون

    کاش می شد دوباره غنچه پر گلای تو باشه

    غنچه سفید مریم با نوازش تو واشه

     کاش می شد امانمی شه

                                              نمی شه بیای دوباره

     نمی شه دستات تو گلدون

                                                گلای مریم بزاره

     کاش می شد اما نمی شه

                                               نمی شه بیای دوباره

     رفتنت همیشگی بود 

                                               دیگه بر گشتن نداره    

باز یه لحظه یه دم آروم نداری

مثل زمستون تو حسرت بهاری

باز عشقت خیمه زد وجودم

باز یادت آتیش زدآشیونم

بازبی تو باید تنها بمونم

بیا سکوت لبهات هنوز هرمت خونه ست

پرنده ی دل من هنوزبی آشیونه ست

بیا پرازامیدهنوزاین دل خسته ام

هنوز به پای چشمات به پای عشقت نشستم

توی آسون دنیاهرکسی ستاره داره

چرا وقتی نوبت ماست آسون جای نداره

واسه من تنهایی درد

                           دردهیچ کس ونداشتن

هر گل پژمرده ای رو تو کویر سینه کاشتن

دیگه باور کردم که بایدتنها بمونم

تا دم لحظه مردن شعر تنهایی رو بخونم...

دلم رو بردی باز از اون دیگه چی می خواهی

داروندارم مال تو دیگه چی می خواهی

برو بزار بسوزم با بی کسیهام

برو بزار بمونم با دلواپسیهام

هیچی نپرس فقط برو ولی فراموشم نکن

پیشم نمونم برو خاموشم نکن

اگه یه روز ورق زدی دفتر خاطرات تو

یادت بیاد قلب منومی شینه چشم به راه تو

آره برو ولی بدون اینجا یکی می مرد برات

باور نکردی عشق شو حتی قسم می خورد برات

میری برو ولی فقط این ونیادت باشه عزیز 

اشک زلالت و پیش غریبه هانریز 

دارم از نفس می افتم لحظه های واپسین

 روبه رومون راه نرفته آخر قصه همینه
 
 همدم تنهای من ای توراه بی نهایت

 با سلامت جان گرفتم میروم تا خندهایت

 هدیه پاک خدابودتوقلب مهربانت

 وقتی از بارون گذشتم کردم ابری آسمانت

 آخرین آرزوی من خواندن ترانه از توست
 
 تا بچینم از لبانت آخرین بهانه ازتوست

 ای توجاری ازلبانت همه احساس شکفتن 

 ای همیشه می پس از من سر رسیده وقت رفتن

پشت این پنجره هادل می گیره    غم وغصه ی دل وتومیدونی

وقتی از بخت خودم حرف میزنم    چشمام اشک بارون میشه تومیدونی

عمری غم توی دل زندونی           دل من زندون داره تو میدونی

هرچی بهش میگم توآزادی دیگه     مگه من دوست دارم تو می دونی

می خوام امشب باخودم شکوه کنم   شکوه های دلمو تو می دونی

بگم ای خداچرابختم سیاه است      بخت من چرا سیاه ست تومیدونی

پنجره بسته می شه شب می رسه چشمام آروم نداره تومیدونی

اگه امشب بگذره فردامی شه        اگه فردا چی میشه تو میدونی